Read in the reader, with word lookup
Յաղագս երկնի եւ զարդուց նորա · 1/1
[Ա]
Իմ եղական գոլով բնութիւն եւ սկզբնաբան.
Ի յանեղէն ձըգեալ կամար անզուգական:
Անջըրպետեմ զջուրսըն վերին եւ ներքնական.
Որպէս պատմէ զինէն Մովսէս աստուածաբան:
Ես եմ միջոց ընդ անմարմինսն եւ մարմնական.
Ունիմ առ իս յերկուց բնութեանցըն յատկական:
Ըստ անմարմնոց զոչ ի ձեռաց շօշաձական.
Եւ ըստ մարմնոց գոլով աչաց տեսողական:
Միատարր եմ, միագոյն համանըման.
Հինգերորդ ծածկոյթ քառից, որոց ծընան:
Անքանակ եմ եւ չափից անչափական.
Այլ եւ թըզաւ միով չափիմ թէ ոչ մարդկան:
Պարունակող եմ անզգայնոց եւ զգայական.
Պարունակիմ յայլմէ վեհէ անտեսական:
Բոլորակ եմ կիսագունդ, որպէս խորան.
Բնուէթեամբ կայուն. անձամբ շարժուն, անկայական:
Հիմն եւ աւարտ եմ գոյութեանց այս նիւթական.
Անդունդք ի խոր բարձունք ի վեր մինչ վերանամ:
Ոչ ոմն անդունդք ոմն բարձունք անփոխական
Զի չեմ կայուն ես միշտ ի նոյն այլ շրջական:
Այլ որ անդունդք նոյն եւ բարձունք են վերնական.
Եւ որ բարձունք նոյն եւ անդունդք են ստորական:
Շարժիմ յաւէտ թռչիմ արագ, անհասական.
Ի շարժմանէ թարթելական մի չկայանամ:
Տանն եմ մեծի ձեղուն յարկին պարաձըգական.
Ոչ յեցեալ յինչ, ոչ սիւնք նեցուկ պարաբառնան:
Քանզի ձըգեաց զիս եւ պարզեաց որպէս վըրան.
Ոչ պընդելով լարից հնարիւք այլ միայն բան:
Ժամանակաց երկարութեամբ ես ոչ հնանամ.
Եւ ի գունոյ պայծառութեան չտգեղանամ:
Գոյն իմ աչաց տեսողութեան բաղդատական.
Միշտ հայելով ո՛չ վտանգին կամ ձանձրանան:
հողմոց հընչմամբ ո՛չ տատանիմ, այլ կամգուն կամ.
յորոտմանէ ո՛չ սաստիմ, այլ զօրանամ:
քանզի ի ծոց իմ են սոքա, իբրու ծընան.
Եւ ըստ կամաց իմոց շարժին, չեն ապստամբ:
Եւ եմ պատճառ երից սեռից կենդանութեան.
Օդականաց, երկաւորաց, որ ծովական:
Նոցին մահու դարձեալ լինիմ ես գերեզման.
Եւ յարութեան միոյ բնութեան որ բանական:
Փարթամութեամ մանեյանի եմ պահարան.
Որք պատուականք եւ պանծալիք են առ մարդկան:
ժամանակաց ամենեցուն բաշխողական.
Ոմանց բազում, ոմանց նուազ աւուրըս տամ:
Ոչ ի յինէն այլ ի վերուստ բաժանեցան.
Այն որ գիտէ զօգուտըն տալ որդւոց մարդկան:
Ունիմ առ իս պայծառատիպ մ, ի կարկեհան.
Եդեալ ի լանջս ըստ վակասին ահարովնեան:
Փեսայօրէն ջերմամբ սիրոյ յոյժ ըղձական.
Գիրկս արկանէ հարսին իւրոյ խոնավութեան:
Իսկ առ գիշեր սպիատակափայլ բիւրեղանման.
Որ միշտ աճէ եւ նուազի հընգետասան:
Չափէ ըզթիւ ժամանակաց աւուրց մարդկան.
Զոր եւ քընարըն տասնաղի երգէ դաւթեան:
Բնաւորելով գիչին խոնաւ եւ հիւթական.
Միաւորեալ յամուսնութիւն կիզողական:
յորոց խառնից գոլ համայնից ծընընդական.
բուսոց, տընկոց եւ ըզգայնոց որք շընչական:
Քանզի ի յիս կանթեղըս եօթն են ի վառման.
Որք մոլորեալք տան անմոլար զիմաստ մարդկան:
Ունին յինքեանս ըզթիւ աւուրցն արարաչութեան,
Եւ ըզխորհուրդ եօթանց դարուցըն կատարման:
Է եւ քաղաք յիս պանծալի պարագրական.
Յոր աշտարակք կենդանատիպք երկոտասան:
Որք են եօթնից մոլորակացըս կայարան.
Յոր ի մտանելն ազդեն կանուխ ըզվաղորդեան:
Ոմանց բարի ասեն գիտողքն եւ խոստանան.
Այլքց ըզչար թէ լինիցի խօսին ըզբան:
Է զի լինի եւ կատարի զոր խօսեցան.
Է զի սխալօղ եւ ընդունայն բարբառեցան:
Եւ այս իրի պատճառ է յոյժ խորհրդական.
Զոր ասացուք փոքր ի շատէ լսօղ ունկան:
Զի թէպէտ են անկենդանեաց նոքա անբան.
Սակայն շարժմամբ անձանց ունին ինչ ազդարան:
Ոչ ի յինքեանց ըզգայութեանց զօգուտըն տան.
Այլ ի բանէն որով երկինք հաստատեցան:
Եւ չեն զարմանք ըսքանչելեաց՝ որ այս փութան,
Թէ ի շարժամ սոցա լինի նախ գիտական:
Զի թէ անբանք յայս իսկապէս բընաւորեցան.
Եւ յարմատոց լինի ազդումըն գիտութեան:
Ի կերպարանս ազգի տալով նըշան.
Ծանուցանեն բանաւորաց զառաջիկայն:
Նա եւ ջըրոյ բնութիւն կըրկին որակական.
Արբուցանել եւ ողողել բնաւորեցան:
ըզՆոյն եւ հուր ներգակաբար բերէ յինքեա.
Լուսաւորել եւ հըրդեհել իւր զօրութեան:
Միովն բարի եւ օգտակար ներգործեցան.
Միւսովըն չար ապականիչ ունամացան:
Ոչ թէ ինքեանք յոր եւ կամին փոփոխին յայն.
Զի անըզգայք չունին բնութիւն փոփոխական:
Այլ որ ըստեղծ եդ ի նոսա զայս բընական,
Եւ չէ հնար լուծանելոյ բայց իւր հրաման:
Արդ թէ փոքւնք ի յեղելոց հաւատացան.
Զի նախագէտ լինել յինէն պատրաստեցան:
Չէ անտեղի զայս իմանալ թէ կարգեցան.
Զարդիմ պայծառ ունել զխորհուրդս իմացական:
Բայց որ միայն կըրթին ուսմամբ սովորական.
Եւ ըզբնութիւն մըտացն ունին անմաքրական:
Աղօտագոյն նըրբից շարժմանց ոչ հըմտանան.
Վասն այնորիկ խօսին յոգունս սըխալական:
եթէ ըզմէգ ծածկոյթ լուսոյ մըտաց տեսլեան.
Որք են մեղաց հոյլք եւ զբաղմունըք նանրութեան:
Հողմով հոգւոյն զայն առնէին հալածական.
Եւ ըզհոգիսն հոգւոյն մաքուր սուրբ բնակարան:
Կորովագոյն աչս ունելով տեսողական.
Տեսանէին զիմոց շարժմունսն անվրիպական:
Որպէս նախնիքն, այնք որ հասին այս գիտութեան.
Ի հեշտութեանց մարմնոց ի բաց որոշեցան:
Կէսք ի կարաս մըտանէին առանձնական.
Այլք յանապատս բընակէին ճըգնողական:
Եւ ի տուօղէն ամենեցուն ողրմութեան.
Պաղատէին բանալ զմտացն ըզգայարան:
Որոց շնորհէր իմաստութիւն զիւրական.
Խառնել ծածուկ ընդ կըրթութիւն նոցա եւ ջան:
Դարձեալ եւ այլ պատճառ լինելն սըխալական.
Ի ոյլ տալոյն բարի կամացն արարչութեան:
Զի մի զսոսա կարծեն տուօղ այս գիտութեան.
Եւ յարաչէն իւրեանց լինի մոլորական:
Նա իմաստնոց մըտաց եւ այս է քնական.
Թէ է՞ր տուաւ սոքօք իմաստս այս խոհական:
Քանզի յորժամ աստուածաստեղծ մարդըն Ադամ.
Կորոյս մեղօք զշընորհսն ձրի եւ տիրական:
Ողորմելի որդուց նորա թըշուառական.
Ի յարայչէն նուազ իմաստս այս շնորհեցան:
Նախագուշակ առ նա փըրկին ի փորձութեան:
Որպէս այս բանի յայտնի լինի զայս խոստովան:
Թէ չիք հընար ի փորձանաց որ մարդոյ գան.
Փըրկիլ ումեք քան աղօթիւքըն մաքրական:
Որպէս երազք որ ի յանուրջ զարհուրական.
Պաղատանօք առ ի աբրիս փոփոխեցան:
Ծանիր եւ զայս, ով իմաստուն եւ խոհական.
Զի այս արուեստ հուպ էր ի տունն աբրահամեան:
Նաեւ Մովսէս եւ այլ ընտրեալք յայս վարժեցան.
զԳործս քննել զամէն իմաստ արարչութեան:
Բայց ոչ մոլար առասպելօք խաբողական.
Այլ ճշմարիտ յստակ մըտօք եւ մաքրական:
Որպէս Պողոս գըրէ ի թուղթ հըռոմայական.
Թէ զարարիչն արարածովք մարդիկ ծանեան:
Այլ հէթանոսք ի յարարչէն մոլորեցան.
Եւ յԱստուծոյ զգործս իւր մերժել ժըպըրհեցան:
Վասն այսորիկ լուսով մըտաց խաւարեցան.
Եւ յաղճատանըս պառաւանց գոլով անկան:
Թողից ասել զյիմարսն հոգւով որք խաբեցան.
Եւ զոր սկսայ դարձայց յիմոցըս զովասան:
Են եւ ակունք յիս պատուական եւ բազմազան.
Ոմանք նուազ, այլըք պայծառ բոցանըման:
Յաչըս մարդկան են յոգնակի եւ անթուական.
Իսկ յարարչէն ի թիւ անկեալ անուանեցան:
Որք օրինակք են արդարոցն ի յարութեան.
Զի կէսք նուազ այլք առաւել պայծառանան:
Կայ այլ իմաստ ծածկեալ սոքօք խորհըրդական.
Որ իմաստնոց է լըսելեաց հաւանական:
Զի թէ եօթնից թիւ աստեղաց մոլորական.
Է օրինակ այսմ աշխարհի որ անցական:
Զի եօթն անգամ շրջապատեալ նոյն հազար ամ.
Անիւն ի գուբն ընկըղմելով յետ կատարման:
Իսկ բազմութիւն անմոլարիցն որ անշարժ կամ.
Ութերորդի անթիւ դարուն որ յաւիտեան:
Յորում ոչ ամք եւ ոչ ամիսք են թուական.
Ոչ ժամանակք եւ ոչ մասունք ժամանակեան:
Ոչ հազարաց շրջապատումըն բիւր անգամ.
Եւ ոչ բիւրուց բիւրապատիկ բիւր հազարեան:
Զի մի օրըն այն աներեկ եւ անվախճան.
Համապայծառ եւ անստուեր արփիական:
Ոչ կարօտի աշխարհ առ տիւ արեգական.
Եւ կամ լուսին ւ աստեղք ի լոյս գիշերական:
Զի լուսաւորք յիւրեանղ լուսոյն խաւարանան.
Յորժամ ծագի լոյսն անմատոյցաստուածութեան.
Եւ փոփոխի այս աշխարհի կարգ ամենայն.
Ի հնութենէ նորոգելով որպէս գրեցան:
Ես գալարիմ որպէս կոնդակ կտակագրեան.
Կամ մագաղաթ յորժամ ի հրոյ հոտ մերձենան:
Զի վարագոյր եմ աթոռոյն արքունական.
Որքան ծածուկ է յաշխարհէ այս նիւթական:
Եւ մինչ կամի յայտնիլ ծածկեալ լոյսն էական.
Բառնան ի բաց զիս սպասաւորք անհիւթական:
Գայ իջանէ մեծ թագաւորն ահեղական.
Յայտնի անեղն էից հանուրց որ եղական:
Յարուցանէ որք են մեռեալ ի գերեզման.
Նըստի յաթոռ աստուածային դատողական:
Տալով բարեացն անճառ բարիս յարքայութեան.
Չարացն ըզչար հուր գեհենին միշտ յաւիտեան:
Յայնժամ եւ զիս նոր զարդարէ զարմանազան.
Եւ զլուսաւորս իմ պանծալի յոյժ հրաշական:
Ոչ ի պիտոյս շըրջագայից որպէս եւ այժմ.
Զի անդ մի տիւ ոչ գոյ գիշեր հատանօղ զայն:
Նորոց երկնից, նորոյ երկրի, որք նորանան.
Տարերց քառից, որք ընդ նոքօք պարագրեցան:
Զի ակն ունին որք ընդ գըլխոյն ծառայեցան.
յԱզատանալ գլխոյն իւրեանց ազատութեան:
Արդ ըստ բանի սուրբ սաղմոսի երգոյ դաւթեան.
զԳործս արարչին իմ խօսեցայ ես որ անբան:
Երկինք պատմեն զփառս Աստուծոյ յոյժ լըռելեայն.
Եւ զարարածս հաստատութիւնն անձայնական:
Ընդ որս եւ ես, որ սպասաւորս եմ բանական.
Որ ի դիմաց երկնից գրեցի սակաւ զայս բան:
Նայիմ յերկինս եւ նըկատեմ զայս ամենայն.
Եւ փառըս տամ անեղ բընութեանն արարչական:
Միշտ էիդ անեղ բնութիւն բնաւորեցան.
Անեղիդ անմահութիւն հետեւեցան:
Խորին խորհուրդ, անծին անուն պարփակեցան.
Եւ որդւոյդ ծընելութիւն ոչ ճառեցան:
Ի հօրէ բըղխումն հոգւոյդ ոչ քըննեցան.
Եւ հոսման յորդւոյ առումն ոչ պատմեցան:
Թէ զիա՞րդ երրեակ եւ մի գոլ ծանուցան.
Բայց թէ զինչ է քո բնութիւնդ, ոչ յայտնեցան:
Արարածք պատմեն ըզփառըս որ էացան.
Անմարմինք եւ մարմնականք որ գոյացան:
Րոպէից քառից տարերք որ տարրացան.
Սիրելիք եւ հակառակք որ միացան:
Բարձրագոյն հոյլք անմահից որ բոց հրացան.
Հրեշտակաց դասք իններեակ հոգիացան:
Ժամուց մերոց ունօղ յինքեան լոյսք այլ ցուցան.
Եւ եօթնեակ մոլորակաց որ կարգեցան:
Իսկ վերինքն որք անմոլար զարդ կարուցան.
Կենդանիք երկոտասանք անուանեցան:
Շարունակք անշարժ շարժուն շարագրեցան.
Յոր մոլարք ոչ մոլորեալք մոլորեցան:
Կառուցեալք անշարժ բնութեամբ, բայց շարժեցան.
Շարժելոցս ազդեն շարժումն, յոր փոխեցան:
Ընդ նոսին ստորակայիցս հաստատեցան.
Սեռք եւ ազգ եռատրոհիւ որոշեցան:
Նոյն ի յօդս օդապարիկք, որ պարեցան.
Երկրաւորք եւ ծովայինք բաժանեցան:
Կենդանիք ամենեքեան, որ սերեցան.
Քում ահեղդ հըրամանաւ ներգործեցան:
Ադամեան սեռք մարդկային, որ ըստեղծան.
Ի պատկեր աննըմանոյդ յօրինեացան:
Լուսատիպ զարմանազան նըկարեցան.
Երկնաւորքն եւ երկրայինքըս զուգեցան:
Ի դրախտին անմահութեանըն տընկեցան.
Ի ծառոյն պըտղոյն կերան եւ մահացան:
Նոր Ադամ հնոյն Ադամայ որդիացալ.
Ի կուսը Աստուած եւ մարդ նոր խարնեցաւ:
Երկակի անճառապէս յոյժ միացաւ.
Եւ բնութիւնն երկաքամչիւր ոչ շփոթեցաւ:
Րամեալքն ի մի լրութիւն բնութեան չբաժանեցան.
Եւ յերկուցըն միութիւն ոչ քակտեցաւ:
Սա Աստուած նոյն էր եւ մարդ, որ մեզ ցուցաւ.
Ի յերկրի ի մէջ մարդկան մարդ շրջեցաւ:
Էջ յաշխարհ եւ ի հօրէ ոչ մեկնեցաւ.
Եւ առ հայր եւ յաշխարհէ ոչ հեռացաւ:
Սա ի խաչ վասն Ադամայ բեւեռեցաւ.
Ճաշակեաց ըզմահ մարմնով զոր ըզգեցաւ:
Էր Աստուած նոյն էր եւ մարդ որ խաչեցաւ.
Դընօղն ի կեանս եդեալն ի մահ կամաւ տուաւ:
Զի անմահ ընդութեամբն իւրով որ մահացաւ.
Այլ իմով մարմնով մեռաւ մահկանացուաւ:
Ախեալ դուռըն դժողոց խորտակեցաւ.
Յորժամ էջ ի նոյ տապան եւ էաղեցաւ:
Յարուցեալ յերրորդ աւուր որպէս գրեցաւ.
Մետասան առաքելոցն իւր յայտնեցաւ:
Սոյն յերկինս որպէս եւ էջ նա վերացաւ.
Ընդ աջմէ ծնողին իւրոյ նոյն բազմեցաւ:
Բայց գայցէ դարձեալ փոռօք որպէս ցուցաւ.
Ի յերկուցըն հրեշտակաց մինչ համբարձաւ:
Ազդէ փող մեզ յարութեան, զոր խոստացաւ:
Դատաստան յաւիտենից որ ծանուցաւ:
Նըմա թառք յայսմ յաւիտեանս, որ ընթացաւ.
Եւ անկէտ յաւիտենին, որ կայացաւ: